آیا می دانید نسبت به نماز اهل خانه وظیفه دارید، قال الله تبارک و تعالی فی کتابه: وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَیْهَا لَا نَسْئَلُكَ رِزْقاً نَّحْنُ نَرْزُقُكَ وَالْعَقِبَةُ لِلتَّقْوَى‏ (آیه ۱۳۲ سوره مباركه طه) وخانواده ‏ات را به نماز فرمان ده و بر آن پایدار باش. ما از تو روزى نمى‏ خواهیم، (بلكه) ما تو را روزى مى‏ دهیم، و سرانجامِ (نیكو) براى (اهل) تقوا است.»



به طاها به یاسین به معراج احمد
به قدر و به کوثر به رضوان و طوبی 
 
به وحی الهی به قرآن جاری
به تورات موسی و انجیل عیسی

 
بسی پادشاهی کنم در گدایی
چو باشم گدای گدایان زهرا

چه شب‌ها که زهرا دعا کرده تا ما
همه شیعه گردیم و بی‌تاب
مولا

 
غلامی این خانواده دلیل و

مراد خدا بوده از خلقت ما

مسیرت مشخص، امیرت مشخص

مکن دل‌دل، ای دل؛ بزن دل به دریا
 
که دنیا به خسران عقبی نیرزد

به دوری ز اولاد زهرا نیرزد

و این زندگانیِّ فانی، جوانی

خوشی‌های امروز و این‌جا

به افسوس بسیار فردا...

نیرزد!


 
اگر عاشقانه هوادار یاری

اگر مخلصانه گرفتار یاری

اگر آبرو می‌گذاری به پایش

یقیناً یقیناً خریدار یاری
 
بگو چند جمعه گذشتی ز خوابت؟

چه اندازه در ندبه‌ها زار یاری؟

به شانه کشیدی غم سینه‌اش را؟

ویا چون بقیه تو سربار یاری؟ 

 
 
اگر یک نفر را به او وصل کردی

برای سپاهش تو سردار یاری

به گریه شبی را سحر کردی یا نه؟

چه مقدار بی‌تاب و بیمار یاری؟ 

 

دل‌آشفته بودن دلیل کمی نیست

اگر بی‌قراری بدان یار یاری

و پایان این بی‌قراری بهشت است

بهشتی که سرخوش ز دیدار یاری

نسیم کرامت وزیدن گرفته

و باران رحمت چکیدن گرفته

مبادا بدوزی نگاه دلت را

به مردم که بازار یوسف‌فروشی، در این دوره بد، شدیداً گرفته 

 
 
خدایا به روی درخشان مهدی

به زلف سیاه و پریشان مهدی

به قلب رئوفش که دریای داغ است

به چشمان از غصه گریان مهدی

به لب‌های گرم علی یا علی‌اش

به ذکر حسین و حسن جان مهدی

به دست کریم و نگاه رحیمش

به چشم امید فقیران مهدی 
 

به حال نیاز و قنوت نمازش

به سبحان سبحان سبحان مهدی

به برق نگاه و به خال سیاهش

به عطر ملیح گریبان مهدی

به حج جمیلش به جاه جلیلش

به صوت حجازی قرآن مهدی

به صبح عراق و شبانگاه شامش

به آهنگ سمت خراسان مهدی
 
به جان‌داده‌های مسیر عبورش

به شهد شهود شهیدان مهدی

مرا دائم الاشتیاقش بگردان

مرا سینه‌چاک فراقش بگردان

تفضل بفرما بر این بنده بی‌سر و پا

مرا همدم و محرم و هم‌رکاب

سفرهای سوی خراسان و شام و عراقش بگردان

سفارش امام زمان (عج) درباره نماز صبح و مغرب

مرحوم كلینى و شیخ طوسى و طبرسى از «زهرى» نقل كرده اند كه گفت: مدّتهاى مدید در طلب حضرت مهدى علیه السّلام بودم و در این راه اموال فراوانى (در راه خدا) خرج كردم اما به هدف نرسیدم تا اینكه به خدمت محمّد بن عثمان رسیدم و مدتى در خدمت او بودم تا روزى از او به التماس خواستم كه مرا به خدمت امام زمان علیه السّلام ببرد. محمّد بن عثمان پاسخ منفى داد، ولى در مقابل تضرع بسیار من، سرانجام لطف كرد و فرمود: «فردا اول وقت بیا.»

فرداى آن روز، اول وقت به خدمت محمّد بن عثمان رفتم، دیدم جوانى خوش سیما و خوشبو همراه اوست و به من اشاره كرد كه این است آن كس كه در طلبش هستى. به خدمت امام زمان علیه السّلام رفتم و آنچه سؤال داشتم، مطرح كردم. ایشان جواب مرا فرمود تا به خانه اى رسیدیم و داخل خانه شد و دیگر حضرتش را ندیدم. در این ملاقات، ایشان دوبار به من فرمود:
«از رحمت خدا بدور است كسى كه نماز صبح را چندان به تأخیر بیندازد تا ستاره ها دیده نشوند و نماز مغرب را بقدرى به تأخیر بیندازد تا ستاره ها نمایان شوند

الَّذِینَ إِن مَّكَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنكَرِ وَلِلَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ (حج/41)







طبقه بندی: اشعار نماز، 
برچسب ها: شعر در باره امام زمان، شعر کوتاه در باره امام زمان، شعر برای امام زمان، شعر های امام زمانی، سفارش امام زمان (عج) درباره نماز صبح و مغرب،
مطالب مرتبط: پایگاه حضرت زهرا، جمعه ها،
نوشته شده در تاریخ : دوشنبه 17 آذر 1393 | توسط : ابوالفضل حسن نژاد | نظرات()