آیا می دانید نسبت به نماز اهل خانه وظیفه دارید، قال الله تبارک و تعالی فی کتابه: وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَیْهَا لَا نَسْئَلُكَ رِزْقاً نَّحْنُ نَرْزُقُكَ وَالْعَقِبَةُ لِلتَّقْوَى‏ (آیه ۱۳۲ سوره مباركه طه) وخانواده ‏ات را به نماز فرمان ده و بر آن پایدار باش. ما از تو روزى نمى‏ خواهیم، (بلكه) ما تو را روزى مى‏ دهیم، و سرانجامِ (نیكو) براى (اهل) تقوا است.»

اهمیت اذان در میزان الحکمه:

۴۴۷.رسولُ اللّه ِ صلى الله علیه و آله :قُمْ یا بِلالُ فأرِحْنا بالصَّلاةِ . [1]

۴۴۷.پیامبر خدا صلى الله علیه و آله :بلال! برخیز و ما را با نماز آسایش بخش.

۴۴۸.عنه صلى الله علیه و آله :إنّ الشَّیطانَ إذا سَمِعَ النِّداءَ بالصَّلاةِ هَرَبَ . [2]

۴۴۸.پیامبر خدا صلى الله علیه و آله :شیطان چون بانگ دعوت به نماز را بشنود، بگریزد.


۴۴۹.عنه صلى الله علیه و آله :إنّ أهلَ السَّماءِ لا یَسْمَعُونَ مِن أهلِ الأرضِ شَیئا إلاّ الأذانَ .
[3]

۴۴۹.پیامبر خدا صلى الله علیه و آله :اهل آسمان از ساكنان زمین چیزى جز اذان نمى شنوند.

اذان گو

۴۵۰.رسولُ اللّه ِ صلى الله علیه و آله :یُغْفَرُ للمؤذّنِ مَدُّ صَوتِهِ و بَصَرِهِ ، و یُصدِّقُهُ كلُّ رطْبٍ و یابِسٍ ، و له مِن كُلِّ مَن یُصلّی بأذانِه حَسَنةٌ . [4]

۴۵۰.پیامبر خدا صلى الله علیه و آله :مؤذّن تا جایى كه صدایش مى رسد و نگاهش كار مى كند به همان اندازه آمرزیده مى شود و هر خشك و ترى [گفته ]او را تصدیق مى كند

 و به تعداد هر نفرى كه با اذان او نماز بگزارد حسنه اى برایش منظور مى شود.

۴۵۱.كنز العمّال :عن رسولِ اللّه ِ صلى الله علیه و آله : ما مِن رَجُلٍ یكونُ بأرضٍ قِیٍّ فیؤذّنُ بِحضـرةِ الصَّلاةِ و یُقِـمُ الصَّلاةَ إلاّ صلّى خَلفَهُ مِنَ الملائكةِ ما لا یُرى طَرَفاهُ . [5]

۴۵۱.كنز العمّال :پیامبر خدا صلى الله علیه و آله فرمود : كسى نیست كه در دشتى باشد و به هنگام نماز اذان بگوید و نماز بر پاى دارد، مگر آن كه پشت سر او صفى از

فرشتگان كه دو سوى آن ناپیداست، به نماز مى ایستند.

و فی خبر : ... فإنْ أقامَ صلّى مَعهُ مَلَكانِ، و إنْ أذّنَ و أقامَ صلّى خلفَه مِن خلْقِ اللّه ِ ما لا یُرى طَرَفاهُ . [6]

و در خبرى دیگر [از پیامبر خدا صلى الله علیه و آله ] آمده است: ... اگر اقامه بگوید [و به نماز ایستد] دو فرشته به او اقتدا مى كنند و چنانچه اذان و اقامه بگوید، صفى از

 آفریدگان خدا، كه دو سوى آن ناپیداست، پشت سر او نماز مى گزارند.

۴۵۲.الإمامُ علیٌّ علیه السلام :لِیؤذّنْ لَكُم أفصحُكُمْ ، وَ لْیؤمّكُمْ أفقهُكُم .
[7]

۴۵۲.امام على علیه السلام :باید فصیح ترین فرد شما اذان بگوید، و آگاهترینِ شما به مسائل دینى، امامت [نمازتان ]را به عهده گیرد.

۴۵۳.الإمامُ زینُ العابدینَ علیه السلام :حَقُّ المؤذّنِ أن تَعلمَ أنّه مُذكِّرٌ لكَ ربَّكَ عزّ و جلّ ، و داعٍ لكَ إلى حَظِّكَ ، و عونُكَ على قضاءِ فَرْضِ اللّه ِ علیكَ، فاشْكُرْهُ على ذلكَ شُكْرَكَ

للمُحْسِنِ إلیكَ .
[8]

۴۵۳.امام زین العابدین علیه السلام :حقّ مؤذّن این است كه بدانى او پروردگار عزّ و جلّ تو را به یادت مى آورد و تو را به بهره ات فرا مى خواند و یارى ات مى رساند تا واجب الهى

را بگزارى . پس، براى این كارها از او سپاسگزارى كن، همچنان كه اگر كسى به تو خوبى كند تشكّر مى كنى.

تفسیر اذان

۴۵۴.الإمامُ الحسینُ علیه السلام :كنّا جُلُوسا فی المسجدِ ، إذ صَعِدَ المؤذّنُ المَنارةَ، فقالَ : «اللّه أكبر ، اللّه أكبر»، فَبكى أمیرُ المؤمنینَ علیُّ بنُ أبی طالبٍ علیه السلام و بَكینا

بِبُكائِه ، فلمّا فـرغَ المـؤذّنُ قال : أ تـَدْرونَ مـا یَقولُ المؤذّنُ ؟ قلنا : اللّه ُ و رَسُولُهُ و وصیُّهُ أعلمُ ، فقالَ : لو تَعلمـونَ ما یَقـولُ لَضَحِكْتُم قلیلاً و لَبَكیتُم كثیرا!

فَلِقولِه : «اللّه أكبر» مَعانٍ كَثیرةٌ ، منها أنّ قولَ المؤذّن «اللّه أكبر» یَقَعُ على قِدَمِهِ و أزلیّتِهِ و أبدیّتِهِ و عِلْمِهِ و قوّتِهِ و قُدرتِهِ و حِلْمِهِ و كَرَمِهِ وجُودِهِ و عَطائِه و كِبْریائِه .
[9]

۴۵۴.امام حسین علیه السلام :در مسجد نشسته بودیم كه مؤذّن بالاى گلدسته رفت و گفت: «اللّه اكبر، اللّه اكبر». امیر مؤمنان على بن ابى طالب علیه السلام گریست و ما

نیز از گریه او گریستیم. وقتى مؤذّن اذان را تمام كرد، امام فرمود: آیا مى دانید مؤذّن چه مى گوید؟ عرض كردیم: خدا و پیامبر و وصىّ او بهتر مى دانند . فرمود: اگر مى دانستید

كه چه مى گوید كم مى خندیدید و بسیار مى گریستید. «اللّه اكبر» مؤذّن معانى بسیار دارد؛ از جمله این كه «اللّه اكبر» بیانگر قدیم بودن و ازلیّت و ابدیّت خداوند و علم و نیرو و

قدرت و حلم و كرم و جود و عطا و كبریاى او مى باشد.

تشویق به اذان گفتن در گوش نوزاد

۴۵۵.رسولُ اللّه ِ صلى الله علیه و آله :یا علیُّ ، إذا وُلِدَ لكَ غُلامٌ أو جاریةٌ فأذِّنْ فی اُذنِه الیُمنى و أقِمْ فی الیُسرى ؛ فإنّه لا یَضُرُّهُ الشّیطانُ أبدا . [10]

۴۵۵.پیامبر خدا صلى الله علیه و آله :هرگاه پسرى یا دخترى برایت به دنیا آمد، در گوش راستش اذان بگو و در گوش چپ او اقامه؛ در این صورت شیطان هرگز به او گزندى نمى

رساند.

۴۵۶.الإمامُ زینُ العابدینَ علیه السلام :حدّثَتْنی أسماءُ بنتُ عُمَیسٍ قالتْ: حدّثَتْنی فاطمةُ علیها السلام : لمّا حَمَلت بالحَسَن علیه السلام و ولَدته جاءَ النّبیُّ صلى الله علیه و آله


... و أذّنَ فی اُذنِه الیُمنى و أقامَ فی اُذنهِ الیُسرى .... فلمّا كان بعدَ حَوْلٍ وُلِد الحُسینُ علیه السلام ، و جاء النّبیُّ صلى الله علیه و آله فقالَ : یا أسماءُ هَلُمِّی ابنِی ، فَدَفعتهُ إلیه

فی خِرْقةٍ بیضاءَ ، فأذّنَ فی اُذنهِ الیُمنى و أقامَ فی الیُسرى و وَضَعه فی حِجْرهِ، فبكى .
[11]

۴۵۶.امام زین العابدین علیه السلام :اسماء بنت عمیس از قول فاطمه علیها السلام برایم گفت كه وقتى حسن علیه السلام را حامله شدم و او را به دنیا آوردم، پیامبر صلى الله

علیه و آله آمد ... و در گوش راستش اذان گفت و در گوش چپ او اقامه ... . یك سال بعد كه حسین علیه السلام به دنیا آمد باز پیامبر صلى الله علیه و آله آمد و فرمود: اى

اسماء! فرزندم را بیاور؛ من آن حضرت را در پارچه اى سفید به دست پیامبر دادم و آن بزرگوار در گوش راست او اذان گفت و در گوش چپش اقامه و او را روى زانوى خود نهاد و

گریست.

۴۵۷.عنه علیه السلام :إنَّ النّبیَّ صلى الله علیه و آله أذّنَ فی اُذنِ الحسنِ علیه السلام بالصَّلاةِ یومَ وُلدَ . [12]

۴۵۷.امام زین العابدین علیه السلام :زمانى كه حسن علیه السلام به دنیا آمد پیامبر در گوش او اذان گفت.

۴۵۸.الإمامُ الباقرُ علیه السلام :إذا وُلدَ لأحدِكُم ... و لیحَنِّكْهُ بماءِ الفُراتِ، و لیؤذِّنْ فی اُذنهِ الیُمنى ، و لیُقِمْ فی الیُسرى . [13]

۴۵۸.امام باقر علیه السلام :هر گاه براى یكى از شما فرزندى به دنیا آمد ... كام او را با آب فرات بردارد و در گوش راستش اذان بگوید و در گوش چپ او اقامه.

۴۵۹.الإمامُ الصّادقُ علیه السلام :مَن ساءَ خُلُقُه فأَذِّنوا فی اُذنِهِ . [14]

۴۵۹.امام صادق علیه السلام :اگر كسى بد اخلاق شد، در گوش او اذان بگویید.

______________________________

[1].كنز العمّال : ۲۰۹۵۴.

[2].كنز العمّال : ۲۰۹۵۱.

[3].كنز العمّال : ۲۰۹۳۴.

[4].بحار الأنوار : ۸۴/۱۰۴/۲ .

[5].كنز العمّال : ۲۰۹۳۰.

[6].كنز العمّال : ۲۰۹۳۱.

[7].دعائم الإسلام : ۱/۱۴۷.

[8].بحار الأنوار : ۷۴/۷/۱.

[9].بحار الأنوار : ۸۴/۱۳۱/۲۴، انظر تمام الحدیث.

[10].تحف العقول : ۱۳.

[11].عیون أخبار الرضا : ۲/۲۵/۵ .

[12].عیون أخبار الرضا : ۲/۴۳/۱۴۷.

[13].بحار الأنوار : ۱۰۴/۱۲۲/۶۲.

[14].بحار الأنوار : ۱۰۴/۱۲۲/۶۱.(انظر) وسائل الشیعة : ۴/۶۷۲ باب ۴۶
.

تهیه و تنظیم: ابوالفضل حسن نژاد
منبع: میزان الحکمه






طبقه بندی: روایات نماز،  اذان و اقامه، 
برچسب ها: اهمیت اذان، اذان گویان،
مطالب مرتبط: اذان،
نوشته شده در تاریخ : پنجشنبه 5 اردیبهشت 1392 | توسط : ابوالفضل حسن نژاد | نظرات()